CZY BÓG
JEST SPRAWIEDLIWY?
Zachodzi pytanie: „Gdzie jest
Bóg w świecie bezsensownego cierpienia i śmierci. Być
może Bóg jest w niebie - ale czy jest tutaj?” Słyszeliśmy zapewnienia,
że Bóg jest sprawiedliwy i prawy. Psalmista powiedział: „On
miłuje sprawiedliwość i prawo; pełna jest ziemia
łaski Pana” (Ps.33,5). Jeśli jest to prawdą,
to w jaki sposób ma zamiar naprawić ten świat? W jaki sposób
zamierza położyć kres cierpieniom i tragediom'? Wiemy, że
może dać nam siłę i odwagę, które pozwolą
przetrwać trudne chwile, ale nikt z nas nie chce, by te chwile
trwały wiecznie. Chcemy całkowitego rozwiązania. Chcemy
zobaczyć światło na końcu tunelu. Podczas studiowania tego tematu
dowiesz się, w jaki sposób Bóg położy kres grzechowi i
cierpieniu. A gdy już to uczyni, wszelkie stworzenie we
wszechświecie zaświadczy, że Bóg jest sprawiedliwy. W
dwudziestym rozdziale Objawienia św. Jana pokazano, w jaki sposób i
kiedy się to stanie. 1. TAJEMNICA
TYSIĄCLECIA ODSŁONIĘTA W dwudziestym rozdziale
Księgi Objawienia skoncentrowano się na tysiącletnim okresie,
który nastanie po drugim przyjściu Chrystusa. Wydarzenia,
wyznaczające milenium, to ostatni akt boju, toczącego się
pomiędzy Chrystusem a szatanem od momentu, gdy grzech pojawił
się we wszechświecie.
W dwudziestym rozdziale
Księgi Objawienia pokazano nam, że granice tysiąclecia
wyznaczają dwa zmartwychwstania. Kogo Bóg wskrzesi z martwych
podczas pierwszego z nich, mającego miejsce na początku
tysiąclecia? „Błogosławiony
i święty ten, który ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu;
nad nimi druga śmierć nie ma mocy, lecz będą
kapłanami Boga i Chrystusa i panować z nim będą przez
tysiąc lat” (Obj. 20,6). „Błogosławieni i
święci”, ci, wszyscy którzy przyjęli Jezusa jako swego
Zbawiciela, powstaną w czasie pierwszego zmartwychwstania. Jeśli
mają królować z Chrystusem przez tysiąc lat, muszą
powrócić do życia na początku tego okresu. Kto zatem powstanie podczas
drugiego zmartwychwstania, zamykającego okres tysiąca lat? „Inni
umarli nie ożyli, aż się dopełniło tysiąc lat”
(Obj. 20,5). Wyrażenie „inni umarli”
może odnosić się jedynie do grzeszników, ponieważ
sprawiedliwi, ci, którzy zostali zbawieni przez wiarę w Chrystusa,
będą przywróceni do życia na początku tysiąclecia. Okres tysiąca lat
wyznaczają więc dwa zmartwychwstania: na początku
zmartwychwstanie sprawiedliwych, i na końcu bezbożnych. 2. WSKRZESZENI PRZY
PRZYJSCIU CHRYSTUSA Pierwsze zmartwychwstanie,
sprawiedliwych, będzie miało miejsce podczas powtórnego
przyjścia Chrystusa.
Gdy Jezus powróci na
ziemię, wskrzesi umarłych w Chrystusie i zabierze ich do nieba wraz
ze sprawiedliwymi, którzy pozostali przy życiu (Jan 14,1-3).
Również w tym samym czasie przemieni sprawiedliwych, którzy staną
się bezgrzeszni i nieśmiertelni - nie będą podlegać
już dłużej chorobie, starzeniu się czy śmierci (I
Kor. 15,51-53). A co stanie się z
ludźmi bezbożnymi, którzy będą żyć, gdy
przyjdzie Jezus? Ponieważ nie przyjęli Jezusa, wciąż
będą lgnąć do grzechu; nie mogąc istnieć w
Bożej obecności, zostaną zniszczeni „blaskiem przyjścia”
Chrystusa (Łuk. 17,29.30; II Tes. 2,7.8). (Wydarzenia towarzyszące
przyjściu Jezusa możesz sobie przypomnieć zaglądając
do tematu ósmego). 3. SZATAN „PRZYKUTY” DO
ZIEMI NA TYSIĄC LAT Gdy rozpocznie się
tysiąclecie, sprawiedliwi pójdą do nieba, a bezbożni
będą martwi. Co się będzie więc działo na
świecie w czasie tego tysiąca lat? „I
widziałem anioła zstępującego z nieba, który miał
klucz od otchłani i wielki łańcuch w swojej ręce. I
pochwycił smoka, węża starodawnego, którym jest diabeł i
szatan, i związał go na tysiąc lat. 1 wrzucił go do
otchłani, i zamknął ją, i położył nad nim
pieczęć, aby już nie zwodził narodów, aż się
dopełni owych tysiąc lat. Potem musi być wypuszczony na krótki
czas” (Obj. 20,1-3). Przy przyjściu Chrystusa
szatan zostanie „związany łańcuchem” na tysiąc lat. Gdzie
zostanie uwięziony? W „otchłani”. Użyte tu słowo w
języku greckim oznacza „bardzo głęboki” lub „bezdenny”.
Słowo „otchłań” (abyssos) pojawia się w Septuagincie
(greckim przekładzie Starego Testamentu z czasów
przedchrześcijańskich), w I Mojż. 1,2,
w opisie stanu ziemi przed stworzeniem. Wydaje się więc jasne,
że nasza ziemia będzie otchłanią, w której Bóg
uwięzi szatana. Podczas tysiąclecia szatan
bardzo chciałby zwodzić i gnębić ludzi, ale jego
ręce związane będą łańcuchem okoliczności.
Nie znajdzie żadnych sprawiedliwych, których mógłby kusić,
ponieważ wszyscy będą w niebie. Nie znajdzie również
bezbożnych, którym mógłby przewodzić, ponieważ wszyscy
będą martwi, śpią w prochu ziemi. Szatan będzie
się po prostu tułał po wyludnionej, spustoszonej ziemi, nie
mając nikogo z ludzi pod swoją kontrolą. Okoliczności
„zwiążą” go, „aby już nie zwodził narodów, aż
się dopełni owych tysiąc lat” (Obj. 20,3). Widzimy tu szatana w ostatnim
akcie jego odwiecznej walki z Bogiem. Jego zły charakter pozostanie
niezmieniony Jemu i towarzyszącym mu aniołom więzieniem
będzie pusty świat. Nie mogąc nikogo zwodzić i
kusić, snuć się będzie po ziemi, zmuszony do
rozmyślania nad wszystkimi cierpieniami i tragediami, które
spowodował na przestrzeni dziejów ludzkości. 4. SPRAWIEDLIWI
SĄDZĄ NIESPRAWIEDLIWYCH Tysiąclecie jest
także czasem sądu. Należy jednak pamiętać, że
sąd składa się z czterech faz: 1. Sąd przedadwentowy nad
sprawiedliwymi, przed przyjściem Chrystusa. 2. Nagroda dla sprawiedliwych
podczas powtórnego przyjścia. 3. Sąd nad
niezbożnymi podczas tysiąclecia. 4. Kara dla szatana i
niezbożnych przy końcu tego okresu. O pierwszych dwóch fazach
sądu mówiliśmy w temacie trzynastym. Teraz przyjrzyjmy się
fazie trzeciej i czwartej - śledztwu oraz wyrokowi na niesprawiedliwych. Wiemy już, że
sprawiedliwi umarli wyjdą z grobów przy drugim przyjściu Chrystusa
i wraz z żyjącymi sprawiedliwymi opuszczą ziemię,
udając się wraz z Jezusem i świętymi aniołami do
niebiańskiego raju. Odkupieni przez Chrystusa na tysiąc lat
znajdą dom w niebie. Co będą tam przez ten czas robić? „Czy
nie wiecie, że święci świat sądzić
będą? (...) Czy nie wiecie, że aniołów sądzić
będziemy?” (I Kor. 6, 2-3). „I
widziałem trony, i usiedli na nich ci, którym dano prawo sądu;
widziałem też dusze tych, którzy zostali ścięci za to,
że skradali świadectwo o Jezusie i głosili Słowo
Boże (...) Ci ożyli i panowali z Chrystusem przez tysiąc lat”
(Obj. 20,4).
Bóg odkupionym istotom ludzkim
wspaniałomyślnie dał możliwość ocenienia Jego
postępowania z bezbożnymi. Wiemy, co to znaczy walczyć w
grzesznym świecie; ocieraliśmy się o tych ludzi codziennie. Możemy
mieć wiele pytań, np.: „Dlaczego nie ma tu
mojego sąsiada? Wydawało się, że jest takim
porządnym człowiekiem”, lub: „Dlaczego mojej cioci się nie
udało?” W tej fazie sądu znajdziemy odpowiedzi na wszystkie
pytania. Gdy będziemy przeglądać zapisy i osądzać
umarłych „na podstawie tego, co zgodnie z ich uczynkami było
napisane w księgach” (Obj. 20,12), przekonamy
się, że w swoim postępowaniu z rodzajem ludzkim, Bóg zawsze
postępował słusznie i sprawiedliwie wobec każdego. Pewien profesor zaskoczył
kiedyś swoich studentów pytaniem: „Czy wiecie, że w niebie
będą łzy?” Studenci nie byli tego tacy pewni, więc
profesor wyjaśnił, że sprawiedliwi będą w czasie
tysiąclecia sądzili swoich zgubionych przyjaciół i bliskich.
To będzie smutne przeżycie; zrozumiemy, w jaki sposób poszczególne
osoby odwracały się od Boga, pomimo Jego heroicznych wysiłków,
by ich uratować. Zobaczymy, w jaki sposób Duch Święty
dawał ludziom kolejne szanse poddania się Bogu.
Słuszność każdego wyroku nie będzie budzić
żadnych wątpliwości. Będzie to czas żałoby Ale
możemy mieć pewność, że po uporaniu się z tymi
tragediami, Bóg „otrze wszelką łzę z oczu” (Obj. 21,4). 5. SZATAN UWOLNIONY „I
widziałem miasto święte, nowe Jeruzalem, zstępujące
z nieba od Boga, przygotowane jak przyozdobiona oblubienica dla
męża swego” (Obj. 21,2). To wspaniałe miasto,
którego złote ulice i perłowe bramy rozbrzmiewały echem
naszych triumfalnych okrzyków uwielbienia, było naszym domem przez
tysiąc lat. Teraz święte miasto - z Chrystusem i ludźmi,
których odkupił - zstępuje z nieba na ziemię. Co w tym czasie
dzieje się z bezbożnymi? „Inni
umarli nie ożyli, aż się dopełniło tysiąc lat”
(Obj. 20,5). Wyrażenie „inni umarli”
musi odnosić się do bezbożnych, ponieważ sprawiedliwi
powstali do życia podczas pierwszego zmartwychwstania, które miało
miejsce na początku tysiąclecia. Tak więc to niesprawiedliwi
zostają wskrzeszeni po upływie tysiąca lat podczas drugiego
zmartwychwstania. Co wtedy robi szatan? „A
gdy się dopełni tysiąc lat, wypuszczony zostanie szatan z
więzienia swego i wyjdzie, by zwieść narody, które są na
czterech krańcach ziemi (...) i zgromadzić je do boju; a liczba ich
jak piasek morski. 1 ruszyli na ziemię jak długa i szeroka, i
otoczyli obóz świętych a miasto umiłowane” (Obj. 20,7-9).
Szatan będzie mógł
układać strategiczne plany z militarnymi geniuszami z wszystkich
okresów ludzkiej historii. Generałowie, którzy podbijali imperia,
mogą kierować jego armią. Naukowcy mogą próbować
wynaleźć nowe rodzaje broni masowej zagłady Drugie
zmartwychwstanie ujawnia smutną rzeczywistość; w stanie
śmierci charaktery niesprawiedliwych nie uległy jakiejkolwiek
przemianie. Ludzie powstali z grobu z takimi samymi ambicjami, takimi samymi
samolubnymi żądzami, z jakimi pomarli. W końcu szatan wydaje
rozkaz wymarszu, by zaatakować miasto. Nieprzeliczony tłum, w
wojennym szyku, rusza, by ogłosić tę lśniącą
metropolię z kosmosu swoją stolicą. Szatan i niesprawiedliwi
przystępują do oblężenia Nowego Jeruzalem; to ich
ostatnia szansa, by zniweczyć Chrystusowy plan wyratowania
ludzkości od przekleństwa grzechu. Ale gdy zajmują stanowiska
wokół Nowego Jeruzalem, straszliwa prawda zaczyna docierać do ich
serc: „Jesteśmy na zewnątrz! Jesteśmy na zewnątrz w
ciemności!” Niesprawiedliwi z przerażeniem uświadamiają
sobie grozę faktu - są zgubieni, zgubieni na wieki. 6. OSTATNIA SCENA SĄDU W ten sposób, po raz pierwszy i
ostatni, cały rodzaj ludzki spotyka się razem, twarzą w twarz.
Jezus przewodzi odkupionym dzieciom Bożym, znajdującym się
wewnątrz miasta, a szatan tłumom bezbożnych,
będących poza jego murami. W tym krytycznym momencie Bóg rozpoczyna
ostatnią fazę sądu, ogłaszając wyrok na
niesprawiedliwych. „I
widziałem wielki, biały tron a tego, który na nim siedzi (...) I
widziałem umarłych, wielkich i małych, stojących przed
tronem; i księgi zostały otwarte; również inna księga,
księga żywota została otwarta; i osądzeni zostali umarli
na podstawie tego, co zgodnie z ich uczynkami było napisane w
księgach. 1 wydało morze umarłych, którzy w nim się
znajdowali, również śmierć i piekło wydały
umarłych, którzy w nich się znajdowali, i byli osądzeni,
każdy według uczynków swoich” (Obj. 20,11-13). Gdy niegodziwi staną przed
tronem Sędziego, całe ich życie zostanie przed nimi
odsłonięte. Na podstawie zapisów, zgromadzonych w niebie, Jezus,
sprawiedliwy Sędzia, w pełni udokumentuje swoje postępowanie z
upadłym rodzajem ludzkim i z upadłymi aniołami.
„Wszak
wszyscy staniemy przed sądem Bożym. Bo napisano: Jakom żyw,
mówi Pan, ugnie się przede mną wszelkie kolano i wszelki język
wyznawać będzie Boga” (Rzym. 14,10-11). „[Chrystus] uniżył samego siebie i
był posłuszny aż do śmierci, i to do śmierci
krzyżowej. Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i
obdarzył go imieniem, które jest ponad wszelkie imię, aby na
imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie i na ziemi,
i pod ziemia i aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus
jest Panem, ku chwale Boga Ojca” (Filip. 2,8-11). Odkąd pojawił
się grzech, szatan szkalował Boży charakter,
oskarżając Boga o niesprawiedliwość. Ale teraz na
wszystkie pytania udzielono już odpowiedzi, wszystkie dylematy zostały
rozstrzygnięte. Przy końcu, nawet sam szatan, wielki
oskarżyciel, nie będzie miał nic do powiedzenia na swoją
obronę. Teraz każda istota we wszechświecie uzna, że
nawet jako Sędzia, zwłaszcza jako Sędzia, Jezus, Baranek
Boży, jest godny naszej miłości i czci. Wielki chór
oświadczy: „Godzien jest ten Baranek zabity (..J”
(Obj. 5,12). Cały plan oraz cel Bożego
działania zostały w pełni odsłonięte, i Boży
charakter został oczyszczony z zarzutów „Wszystkie
narody przyjdą i oddadzą ci pokłon, ponieważ objawiły
się sprawiedliwe rządy twoje” (Obj. 15,4). „I
słyszałem, jak wszelkie stworzenie, które jest w niebie i na ziemi,
i pod ziemią, i w morzu, i wszystko, co w nich jest, mówiło: Temu,
który siedzi na tronie, i Barankowi, błogosławieństwo i
cześć, i chwała, i moc na wieki wieków” (Obj. 5,13). Nie tylko zbawieni, ale
również źli aniołowie oraz sam szatan wyznają, że
droga szatana była błędna, a drogi Boże są
sprawiedliwe i prawdziwe. Wszyscy zobaczą, że zło oraz
samolubstwo prowadzą jedynie do nieszczęścia i rozgoryczenia,
i że nie warto, by takie życie trwało dalej. 7. OSTATECZNE UNICESTWIENIE
GRZECHU Chociaż szatan i
nieprzeliczony tłum niesprawiedliwych przyznają w końcu,
że Boża droga postępowania jest słuszna, to jednak ich
serca nie zostały przemienione, a charaktery są nadal złe. „I
ruszyli na ziemię jak długa i szeroka, a
otoczyli obóz świętych i miasto umiłowane. I spadł z
nieba ogień, i pochłonął ich. A diabeł, który ich
zwodził, został wrzucony do jeziora z ognia i siarki. (...) I
śmierć, i piekło zostały wrzucone do jeziora ognistego;
owo jezioro ogniste, to druga śmierć. 1 jeżeli ktoś nie
był zapisany w księdze żywota, został wrzucony do jeziora
ognistego” (Obj. 20,9.10.14.15).
Gdzie zamierzasz być w tym
dniu? Czy postanowiłeś znaleźć się wraz z Chrystusem
wewnątrz miasta i zostać zbawionym na wieki? A może zostaniesz
na zewnątrz, bez Chrystusa, skazany na wieczne zatracenie. Bez
względu na to, co niesie ci życie, jeśli złożysz je
teraz w rękach Jezusa, możesz być w mieście z Chrystusem
i odkupionymi. Jeśli dotąd tego nie
zrobiłeś, teraz oddaj serce Jezusowi, a On
otoczy cię swoją miłością i przebaczeniem. Dziś
masz szansę. Dziś możesz zostać uratowany 8. OCZYSZCZONA I ODNOWIONA
ZIEMIA Z popiołów tej
ostatecznej, oczyszczającej zagłady, Bóg stworzy nowy świat: „I
widziałem nowe niebo i nową ziemię; albowiem pierwsze niebo i
pierwsza ziemia przeminęły (...) I widziałem miasto
święte, Nowe Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga (...)
I usłyszałem donośny głos z tronu mówiący: Oto
przybytek Boga między ludźmi! I będzie mieszkał z nimi, a oni będą ludem jego, a sam Bóg będzie z
nimi. I otrze wszelką łzę z oczu ich, i śmierci już
nie będzie; ani smutku, ani krzyku, ani mozołu już nie
będzie; albowiem pierwsze rzeczy przeminęły (...) Oto wszystko
nowym czynię” (Obj. 21,1-5).
się w temacie
dziewiątym). Kurtyna opada, zakrywając
miniony dramat grzechu, by po chwili podnieść się,
odsłaniając chwałę nowego świata nieograniczonych
możliwości. O Jezusie, Władcy tego nadchodzącego
świata, czytamy: „I
spocznie władza na jego ramieniu, i nazwa go: Cudowny Doradca, Bóg
Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę
Pokoju. Potężna będzie władza i pokój bez końca”
(Izaj. 9,5.6). Możesz żyć
wiecznie wraz z tym Cudownym Doradcą i Odwiecznym Ojcem. Możesz
stanąć na ulicach Nowego Jeruzalem w tym dniu, gdy cała
ludzkość spotka się ze sobą twarzą w twarz.
Jeżeli złożyłeś swoje życie w dłoniach
Jezusa, nie ogarnie cię niewymowne przerażenie, tak jak tych,
którzy pozostając na zewnątrz miasta, uświadomią sobie
czekającą ich wieczną zgubę. Jeżeli obdarzysz
Jezusa, jako Zbawiciela, swoim zaufaniem, możesz być pewien,
że gdy zapis twojego życia zostanie odczytany na sądzie, Jezus
powie: „Umarłem za tego człowieka; zapis Mojego doskonałego
życia należy do niego!” Drogi Ojcze, tak bardzo
jestem Ci wdzięczny za to, że jesteś sprawiedliwy! Tak bardzo
jestem wdzięczny za Jezusa, i za to, co uczynił i czyni dla mnie
codziennie! Tak bardzo jestem wdzięczny za to, że umarł, by
mnie uratować, bym mógł znaleźć się wewnątrz
świętego miasta i być zbawionym na wieki. Ojcze,
chciałbym się tam znaleźć. Zachowaj moją wiarę.
Proszę o to w imieniu Jezusa. Amen. © 2003 The Voice of Prophecy Radio Broadcast |