CZY BOGA
OBCHODZI TO, ŻE ŻYJĘ? Czasem wydaje się, że
świat jest rajem. Budzisz się rano rześki, bierzesz
głęboki oddech, wciągając świeże powietrze,
patrzysz przez szeroko otwarte okno na złociste promienie
słońca, oświetlające kolorowe liście drzew. Są
chwile i zdarzenia, które powodują, że życie jest ci tak
drogie: spotkania z przyjaciółmi, piękna muzyka, akurat
pasująca do twojego nastroju, albo niespodziewane, miłe zachowanie
dziecka. Zdarzają się też
takie poranki, gdy wydaje ci się, że cały świat jest
okrutny i potworny Budzisz się z bólem głowy Nagłówki gazet
donoszą o kolejnym zamachu bombowym, w wyniku którego okaleczone i
oślepione zostały niewinne dzieci; ktoś inny chlubi się
swoją kolejną ofiarą; znajdujesz również doniesienia o
trzęsieniach ziemi, głodach i epidemiach. Są takie chwile w
życiu, kiedy wydaje się, że wszystko, dosłownie wszystko,
nie ma jakiegokolwiek sensu. Wszystko jest niesprawiedliwe i krzywdzące.
Dowiadujesz się o młodych misjonarzach zamęczonych na
śmierć przez plemię, któremu śpieszyli z pomocą, a w
tym samym czasie również o tym, że szefowie mafii rozkoszują
się ze swoimi wnukami na Riwierze, pławiąc się w zbytku
za pieniądze zbite na cudzej krzywdzie. Co to wszystko ma znaczyć?
Czy można w ogóle doszukać się jakiegokolwiek sensu w tym
naszym cudownym, a zarazem okropnym świecie? Czy sam Bóg to zauważa
i ma w tym jakiś cel? Czy moje życie rzeczywiście liczy
się u Boga i dla Boga, albo jestem tylko maleńkim pionkiem w
jakiejś potężnej kosmicznej maszynerii? 1 . BÓG STWORZY. DOSKONAŁY ŚWIAT
Ile czasu zajęło Bogu
dokonanie tych potężnych twórczych cudów? „Słowem
Pana uczynione zostały niebiosa, a tchnieniem ust jego całe wojsko
ich. (...) Bo on rzekł - i stało się, on rozkazał i
stanęło” (Ps. 33,6.9). Wystarczy, aby Bóg
przemówił, wypowiedział swoje pragnienie, a
elektrony, protony i neutrony śpieszą poddać się Jego
woli. On oczywiście nie potrzebuje długich wieków na
realizację swoich celów. Ograniczamy Jego moc, jeśli powiadamy,
że Bóg potrzebował milionów lat na ukształtowanie świata
i zamieszkujących go stworzeń. Bóg, jeśli chce, może
posłużyć się czasem, ale może z niego także
całkowicie zrezygnować, jeśli taka jest Jego wola. 2. SZEŚĆ DNI NA STWORZENIE
NASZEGO ŚWIATA Jaki odcinek czasu wybrał
Bóg na to, aby uczynić nasz świat? „W
sześciu dniach uczynił Pan niebo i ziemię, morze i wszystko,
co w nich jest, a siódmego dnia odpoczął. Dlatego Pan
pobłogosławił dzień sabatu i poświęcił go”
(II Mojż. 20,11). Wieczny, wszechmocny Bóg,
mógł „tchnieniem ust swoich” ukształtować świat w jednej
chwili. Jednak, stwarzając nasz świat, Bóg sam zdecydował,
że poświęci na to sześć dni. On nie potrzebował
na to sześciu dni - wystarczyłoby Mu sześć minut albo nawet
sześć sekund. W pierwszym rozdziale Biblii
opisane jest, co Bóg uczynił w każdym dniu tygodnia stwarzania.
Postaraj się znaleźć czas na przeczytanie tego rozdziału. TYDZIEŃ STWARZANIA Dzień pierwszy: światło; cykl dobowy Dzień drugi: atmosfera ziemska Dzień trzeci: suchy ląd, roślinność Dzień czwarty: słońce, księżyc i gwiazdy Dzień piąty: ptaki i ryby Dzień szósty: zwierzęta lądowe, człowiek Dzień siódmy: Sabat Jaką istotą,
powołaną do istnienia szóstego dnia, ukoronował Bóg
mistrzowski akt stwarzania?
Bóg zdecydował się na
stworzenie istot podobnych do Niego, które mogłyby myśleć,
czuć i miłować. Każda istota ludzka została
stworzona na „obraz” Boga. Jest to ta pierwsza dobra nowina zapisana na
kartach Pisma Świętego, która pomoże nam zrozumieć samych
siebie. „Ukształtował
Pan Bóg człowieka z prochu ziemi i tchnął w nozdrza jego dech
życia. Wtedy stał się człowiek istotą
żywą” (I Mojż. 2,7). W szóstym dniu świat
wypełniony był roślinnością i zwierzętami, a
Bóg był gotowy do uczynienia swojego mistrzowskiego dzieła;
Wszechmogący ukształtował z prochu ziemi ciało Adama. Tak
więc wtedy, gdy Bóg tchnął w jego nozdrza „dech życia”,
człowiek stał się „istotą żywą” (niektóre
tłumaczenia podają: „duszą żyjącą”), co
oznacza, że z tą chwilą człowiek rozpoczął
żyć. Pierwszemu człowiekowi Bóg
nadał imię Adam. Słowo to oznacza: „człowiek” (wiersz
19). Kończąc akt stworzenia człowieka „na wyobrażenie
swoje”, Bóg uczynił pierwszą kobietę, imieniem Ewa, co oznacza:
„obdarzająca życiem”. Pierwszym darem Boga dla człowieka było
ludzkie towarzystwo. Adam i Ewa, dzieło boskiej
ręki, odzwierciedlali Jego podobieństwo. Wszechmogący
mógł tak zaprogramować te istoty, by w ciągłym zachwycie
spacerowały po ogrodzie Dlatego też Bóg
stworzył ludzi. Nie mógł obdarzyć nas większym honorem i
zaszczytem, niż tym, że stworzył nas na swój obraz, z
możliwością myślenia i podejmowania własnych
decyzji, wybierania i zapamiętywania, rozumienia i kochania. Adam i Ewa
byli koroną Bożego stworzenia. Byli Jego dziećmi i dlatego
mieli dla Niego niewypowiedzianą wartość. 3. ZŁO WKRACZA Kiedy Bóg stworzył Adama i
Ewę, mieli oni wszystko, co potrzebowali do pełnego
szczęścia. Cieszyli się doskonałym zdrowiem, tak
fizycznym, jak i umysłowym. Mieszkali w pięknym, niczym nie
skażonym domu ogrodzie (I Mojż. 2,8). Bóg
przyobiecał im potomstwo, byli również zdolni do twórczego
myślenia oraz znajdowania satysfakcji z pracy swoich rąk (I
Mojż. 1,28). Doświadczali codziennie
osobistego kontaktu ze swoim Stwórcą (I Mojż. 3,8).
Żaden cień obawy, strachu, czy choroby nie zakłócał ich
szczęśliwych dni. Jeszcze teraz, od czasu do
czasu, w momencie, gdy życie wydaje się nam nieopisanie cenne,
słyszymy echo tej rajskiej rzeczywistości. A co z tą
drugą stroną życia? Jak to się stało, że
świat tak drastycznie się zmienił i stał się
miejscem cierpienia i tragedii? W drugim i trzecim rozdziale I Księgi Mojżeszowej
mowa jest o tym, w jaki sposób grzech dostał się na ten świat.
Znajdź czas na dokładne przeczytanie tych rozdziałów. A oto
krótkie streszczenie ich treści: Jakiś czas po stworzeniu
przez Boga doskonałego świata, szatan przybył do ogrodu
Bóg zaplanował, by Adam i
Ewa „panowali” nad naszym światem jako szafarze Bożych twórczych
dzieł (I Mojż. 1,26). Jednak z uwagi na
porzucenie ufności do Boga i z powodu wybrania sobie diabła na
swego przywódcę, małżeństwo to utraciło daną im
możliwość panowania. Był to pierwszy decydujący
krok, który w konsekwencji wprowadził naszą planetę na
drogę buntu przeciwko Bogu. Dzisiaj diabeł uważa ten
świat za swoją posiadłość i czyni wszystko, co tylko
może, by zniewolić jego mieszkańców. Wielokrotnie stwierdzamy,
że zachowujemy się samolubnie, a nawet okrutnie, podczas gdy
zamierzaliśmy zrobić coś zupełnie odwrotnego. Dlaczego?
Dlatego, że na naszej ziemi działają złe siły.
Niewidzialny wróg, diabeł, czyni wszystko, aby doprowadzić ludzi do
moralnego upadku. Wiele bezdusznych, pełnych nienawiści zbrodni, o
których z przerażeniem czytamy w codziennej prasie, to wynik zachowań
poszczególnych ludzi, którzy świadomie lub nieświadomie
oddając się pod kontrolę tej złej mocy rozpoczęli
czynić rzeczy, które przerastają nawet ich własną
wyobraźnię. Gdy będziesz czytać
trzeci rozdział Księgi Rodzaju, zauważysz, że grzech
spowodował, iż Adam i Ewa w trwodze ukryli się przed Bogiem.
Grzech wywarł szkodliwy, ujemny wpływ na całe stworzenie. To
tak, jak gdyby ktoś wrzucił klucz w tryby płynnie
pracującej maszyny Obok kwiatów pojawiły się ciernie.
Glebę dotknęła posucha i praca stała się
uciążliwa. Zaczęły pojawiać się choroby Zazdrość
i niechęć, podejrzliwość i chciwość
zaczęły mnożyć się wśród ludzi,
pogłębiając ich nędzę. A co najgorsze, wraz z
grzechem pojawiła się śmierć. 4. KIM JEST TEN DIABEŁ,
KTÓRY ZAINFEKOWAŁ NASZ ŚWIAT GRZECHEM? Nowy Testament ponad sto razy
wspomina diabła albo szatana. Biblia wyraźnie uczy o istnieniu
rzeczywistego, osobowego diabła. Co na temat charakteru diabła
powiedział Jezus? „On
[diabeł] był mężobójcą od początku i w prawdzie
nie wytrwał, bo w nim nie ma prawdy. Gdy mówi kłamstwo, mówi od
siebie, bo jest kłamcą i ojcem kłamstwa” ( Według Jezusa, diabeł
jest twórcą grzechu we wszechświecie, „ojcem” grzechu, i dlatego
mordercą i kłamcą. Tomasz Carlyle, wielki
angielski filozof, zaprowadził kiedyś Ralpha Emersona na najgorsze ulice
wschodniej dzielnicy Londynu. Idąc wzdłuż tych ulic, w
milczeniu obserwowali otaczającą ich nędzę i zło.
Wreszcie Carlyle zapytał: Czy teraz wierzysz już w istnienie
diabła? Moglibyśmy kontynuować ten spacer, idąc do
szpitali, więzień i do niebezpiecznych dzielnic miast
współczesnego świata lub podążyć za kamerami
telewizyjnymi na pola walk, gdzie okaleczani i zabijani są niewinni
cywile i kolejny raz zapytać: Czy teraz już wierzysz w istnienie
diabła? 5. CZY BÓG STWORZYŁ
DIABŁA? Co Jezus powiedział na
temat pochodzenia diabła - szatana? „Widziałem,
jak szatan, niby błyskawica, spadł z nieba” (Łuk. 10,18). Jak w Biblii opisany jest ten
upadek diabła z nieba?
Czy Bóg stworzył
diabła? Nie! Wszystko, co czyni Bóg, jest doskonałe. Dobry Bóg nie
mógł uczynić diabła. A jednak, Biblia stwierdza, że
diabeł, razem ze swoimi aniołami, których oszukał,
stracił swoje miejsce w niebie i przyszedł na nasz świat,
gdzie po mistrzowsku rozegrał swoją partię, a zmagając
się z Adamem i Ewą o panowanie nad ziemią, wygrał. Skąd wywodzi się
szatan? Przede wszystkim, jak znalazł się w niebie? „Byłeś
na świętej górze Bożej, przechadzałeś się
pośród kamieni ognistych. Nienagannym byłeś w
postępowaniu swoim od dnia, gdy zostałeś stworzony, aż
dotąd, gdy odkryto u ciebie niegodziwość” (Ezech. 28,14-15). Według Pisma
Świętego, Bóg nie stworzył diabła. Stworzył
wspaniałego anioła, a ten anioł stopniowo stał się
diabłem. Szatan rozpoczął swoje istnienie jako jeden z
niebiańskich, najbardziej znaczących aniołów. Jego miejsce
było tuż obok Bożego tronu. Ale potem zgrzeszył -
„odkryto u niego niegodziwość”. Usunięty z nieba, udając
przyjaźń wobec Adama i Ewy, stał się śmiertelnym
wrogiem ludzkości. Gdy widzisz obrazy
przedstawiające diabła z rogami, ogonem i pazurami, to
pamiętaj, że Biblia nie jest tak naiwna. Na podstawie Pisma
Świętego rozumiemy, że ten wielki wróg Boga był
kiedyś najpiękniejszym i najbardziej inteligentnym,
świętym aniołem. 6. DLACZEGO TEN ANIOŁ
ZGRZESZYŁ? Jeżeli Bóg stworzył
doskonałego anioła, to dlaczego stał się on grzesznikiem? „O,
jakże spadłeś z nieba, ty, gwiazdo jasna, synu jutrzenki!
Powalony jesteś na ziemię, pogromco narodów! A przecież to ty
mawiałeś w swoim sercu: Wstąpię na niebiosa, swój tron
wyniosę ponad gwiazdy Boże i zasiądę na górze narad, na
najdalszej północy, wstąpię na szczyty obłoków, zrównam
się z Najwyższym!” (Izaj. 14,12-14).
Lucyfer musiał się
dobrze natrudzić, by przekonać innych aniołów o tym, że
ma lepszy plan, że Bóg coś przed nimi ukrywał, nie dawał
tego, co im się należało, i że Boże prawo jest zbyt
surowe. Próbował przedstawiać Boga jako nieczułego
władcę. Sponiewierał imię Tego, który jest
miłością. Jak rozwiązano ten niebiański konflikt? „Twoje
serce było wyniosłe z powodu twojej piękności.
Zniweczyłeś swoją mądrość skutkiem swojej
świetności. Zrzuciłem cię na ziemię” (Ezech.28,17). Gdy serce Lucyfera
opanowała duma i gdy wybrał bunt, Bóg musiał wyrzucić go
z nieba. Dlaczego? Dlatego, że duma i samolubstwo, które są
grzechem i korzeniem wszelkiego grzechu, nie mogą istnieć w
obecności Boga. Lucyfer zamienił
miłość do Boga na miłość do samego siebie.
Zazdrość zmieniła głównego anioła w diabła,
szatana. Aby zachować pokój i harmonię w niebie, on i trzecia
część niebiańskich aniołów, którzy
przyłączyli się do jego buntu, musiało być
usuniętych (Obj. 12,7-9). 7. KTO JEST ODPOWIEDZI Dlaczego Bóg nie stworzył
istot niezdolnych do popełnienia grzechu? Gdyby tak uczynił, nie
byłoby problemu zła na świecie. Aby odpowiedzieć na to
pytanie, musimy powrócić do kwestii, dlaczego Bóg w ogóle nas
stworzył. Chciał mieć ludzi, z którymi mógłby
utrzymywać ścisłą więź. Tak więc
uczynił kogoś, kogo tylko On mógł wymyślić: „Bóg
stworzył człowieka na swoje wyobrażenie” (I Mojż. 1,27), Oznacza to, że
jesteśmy wolni i odpowiedzialni. Sami możemy decydować, czy
chcemy Boga miłować, czy też odwrócić się od Niego. W jaką szczególną
zdolność wyposażył Bóg ludzi i aniołów,
zdolność, która odróżniała ich od zwierząt? Jakie
wezwania Bóg często kierował do ludzi?
Ludziom w czasach Jozuego, tak
zresztą jak aniołom oraz każdemu człowiekowi we
wszystkich pokoleniach Bóg dał duchową naturę i zdolność
dokonywania rzeczywistego wyboru. Istoty, które stworzył na swój obraz,
wzywa do wybrania dobra, gdyż ich rozsądek podpowiada im:
„Boże drogi są najlepsze”. Podobnie wzywa ich do odwrócenia
się od zła, a rozsądek ostrzega ich przed efektami nieposłuszeństwa
i grzechu. Pan nie musiał
uczynić nas istotami wolnymi pod względem moralnym. Jednak tylko te
istoty, które posiadają zdolność rozumowania i dokonywania
wyboru, mogą doświadczyć prawdziwej miłości. Bóg
pragnął stworzyć istoty zdolne do zrozumienia i docenienia
Jego charakteru, istoty chętnie reagujące na Jego
miłość, przepełnione także miłością
do innych. Bóg tak bardzo chciał
dzielić się swoją miłością, że
zdecydował się podjąć niesamowite ryzyko stwarzając
ludzi posiadających prawo i zdolność dokonywania wyboru.
Wiedział przecież, że istnieje taka możliwość,
iż któregoś dnia jedna z istot przez Niego stworzonych może
zdecydować się na to, żeby Mu nie służyć.
Diabeł był pierwszą istotą we wszechświecie, który
dokonał tego straszliwego wyboru. Tragedia grzechu rozpoczęła
się w nim samym ( 8. KRZYŻ UMOŻLIWIA
ZNISZCZENIE GRZECHU Dlaczego jednak tragedia
grzechu nie zakończyła się na Lucyferze? Dlaczego Bóg nie
zniszczył go, zanim choroba grzechu się
rozprzestrzeniła? Należy pamiętać, że Lucyfer
zakwestionował uczciwość i rzetelność Bożych
rządów Opowiadał o Bogu kłamstwa. Idea kłamstwa nigdy
przedtem nie powstała w umysłach aniołów. Oczywiście nie
pojmowali wtedy tego wszystkiego, co kryło się za zwiedzeniem
Lucyfera. Gdyby Bóg natychmiast
zniszczył Lucyfera, wtedy aniołowie zaczęliby Mu
służyć bardziej ze strachu niż z miłości. Taki
stan zupełnie zniszczyłby pierwotny cel, dla którego Bóg
stworzył istoty zdolne do podejmowania decyzji. Skąd ktokolwiek mógł
naprawdę wiedzieć, że Boża droga była najlepsza?
Nikt przecież nie próbował innej. Bóg dał szatanowi
szansę realizacji jego własnego systemu. Z tego powodu miał
możliwość dostępu do Adama i Ewy. Ziemia stała się
terenem, na którym doszło do porównania i konfrontacji charakteru szatana
i natury jego królestwa z charakterem Boga i naturą Jego królestwa. Kto
ma rację? Komu możemy całkowicie zaufać? Są to
sprawy, które musi rozstrzygnąć „wielki bój pomiędzy
Chrystusem i szatanem”. Ponieważ Lucyfer był
tak podstępny, dlatego zanim cały wszechświat zostanie w
pełni o tym przekonany, najpierw musi być w pełni pokazana
rzeczywista natura jego zwiedzenia. Potrzebny jest czas na to, aby każda
istota rzeczywiście zrozumiała, jak wyniszczająca jest działalność
szatana. Ale w końcu każdy zobaczy, że „zapłatą za
grzech jest śmierć” i że „darem z łaski Bożej jest
żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym” (Rzym. 6,23). Wówczas każda istota w całym
wszechświecie wyzna: „Wielkie
i dziwne są dzieła twoje, Panie, Boże Wszechmogący;
sprawiedliwe są drogi twoje, Królu narodów; któż by się nie
bał ciebie, Panie i nie uwielbił imienia twego? Bo Ty jedynie
jesteś święty, toteż wszystkie narody przyjdą i
oddadzą ci pokłon, ponieważ objawiły się
sprawiedliwe rządy twoje” (Obj. 15,3-4).
Bóg w takim samym stopniu
pragnie rozwiązać problem grzechu i cierpienia, w jakim my
tęsknimy za tym, aby tego dokonał. Ale czeka do chwili, gdy
będzie mógł to uczynić w sposób trwały, chwili, gdy
będzie mógł zachować zarówno nasz wolny wybór, jak i dać
gwarancję, że zło więcej się nie pojawi. Czy możemy być pewni,
że Bóg na zawsze zniszczy grzech? „A
dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z
trzaskiem przeminą., a żywioły
rozpalone stopnieją, ziemia i dzieła ludzkie na niej
spłoną. Ale my oczekujemy, według obietnicy nowych niebios i
nowej ziemi, w których mieszka sprawiedliwość” (II Piotra 3,10.13). Gdy Bóg w końcu powie
„stało się!” (Obj. 16,17), grzech
naprawdę przestanie istnieć na zawsze. Nigdy więcej nie skazi
wszechświata. Tragiczne owoce grzechu będą tak wyraźne,
że nieposłuszeństwo Bogu będzie na wieki czymś
odrażającym. Dzięki czemu może
dojść do ostatecznego zniszczenia diabła i grzechu? „Skoro
zaś dzieci mają udział we krwi i w ciele, więc i On
(Chrystus) również miał w nich udział, aby przez
śmierć zniszczyć tego, który miał władzę nad
śmiercią, to jest diabła, i aby wyzwolić wszystkich tych,
którzy z powodu lęku przed śmiercią przez całe życie
byli w niewoli” (Hebr. 2,14-15). Z uwagi na to, co stało
się na krzyżu, cały wszechświat zobaczył szatana
takim, jakim naprawdę jest - jest zwodzicielem, kłamcą i
mordercą. Gdy nakłonił ludzi do zamordowania niewinnego Syna
Bożego, objawił swój prawdziwy charakter. Mieszkańcy całego
wszechświata zobaczyli bezsens i okrucieństwo grzechu. Krzyż w
pełni zdarł maskę i odsłonił pobudki, jakimi
kierował się szatan. Również wtedy, gdy Bóg zniszczy
diabła i tych, którzy uparcie trwają w grzechu, wszyscy
uznają, że Bóg jest sprawiedliwy.
Na krzyżu Chrystus
wyraźnie ukazał Bożą bezwarunkową
miłość, która pokonała największe zło, jakie
ludzie i szatan byli w stanie uczynić. Diabeł został
ostatecznie pokonany Walka toczyła się o to, kto powinien
panować na świecie, Chrystus czy szatan. Krzyż Chrystusa na
zawsze zakończył ten spór. Jedynie panowanie Chrystusa ma
rację bytu! Tylko On może i będzie panować na wieki! Czy dostrzegasz swój
związek ze Zbawicielem, który umarł, aby objawić swoją
nieogarniętą, niezmienną miłość? Co czujesz,
myśląc o Tym, kto przyszedł na nasz świat i jako ludzka
istota umarł na twoim miejscu, aby cię zbawić od kary za
grzech? Czy zechcesz teraz skłonić głowę i
podziękować za to Jezusowi, a potem poprosić Go, by
wszedł w twoje życie i kierował nim? Drogi Ojcze Niebiański,
dziękuję Ci za zwycięstwo Jezusa nad szatanem.
Dziękuję za to, że tak łaskawie oferujesz przebaczenie
płynące z krzyża. Proszę, wstąp teraz w moje serce i
walcz ze złem, które jest we mnie, w mojej grzesznej naturze.
Proszę, weź mnie całkowicie w swoje posiadanie. Pomóż mi
codziennie być blisko Jezusa. ***************************************************************************************** Przeczytaj temat trzeci i wykonaj polecenia. Udzielajac odpowiedzi mozesz swobodnie korzystac z tekstu trzeciego tematu. Cyfry arabskie: 1,2,3 itd., odpowiadaja takim samym cyfrom numerujacym poszczególne rozdzialy tematu trzeciego, w których nalezy szukac poprawnych odpowiedzi na postawione kwestie. Przeczytaj jeszcze raz rozdzial pierwszy tematu trzeciego i jezeli ponizsze stwierdzenie jest prawdziwe, zakresl litere "P", a jesli jest nieprawdziwe, litere "F". 1. P F W czasie aktu stworzenia Bóg moca swego slowa powolal do istnienia niebiosa. Przeczytaj 2 i 3 rozdzial tematu trzeciego i wszystkie prawdziwe stwierdzenia zaznacz znakiem "X". 2. ___ Bóg uczynil Adama i Ewe w szóstym
dniu tygodnia stwarzania. 3. ___ Bóg umiescil Adama i Ewe w
doskonalym swiecie. Przeczytaj jeszcze raz rozdzialy 4-8 i wstaw litere "P" lub "F", stosownie do tego, czy podane ponizej twierdzenia sa prawdziwe, czy tez falszywe. 4. P F Diabel zapoczatkowal istnienie grzechu. 5. P F Bóg stworzyl diabla. 6. P F Diabel zostal zrzucony z nieba i przybyl na stworzona przez Boga ziemie. 7. P F Bóg stworzyl ludzi dajac im prawo i moc dokonywania wyboru - mogli zgrzeszyc lub milujac Boga nie grzeszyc. 8. P F Na krzyzu Jezus objawil charakter Bozej milosci i stworzyl podstawe do zniszczenia skazenia grzechem w calym wszechswiecie. PYTANIE DO PRZEMYSLENIA: Kto panuje w moim zyciu - Chrystus, Ksiaze Pokoju, czy szatan, odpowiedzialny za zamieszanie, cierpienie i smierc? © 2003 The Voice of Prophecy Radio Broadcast |